banner-praten-met

Praten met familie en vrienden

De diagnose uitgezaaid melanoom kan overweldigend zijn, niet alleen voor u maar ook voor uw familie en vrienden. Natuurlijk bepaalt u zelf wanneer u met dierbaren wilt praten over uw ziekte en hoeveel u wilt vertellen. Maar als u niet vertelt wat u doormaakt, kunnen ze u ook niet helpen en steunen. Hier zijn enkele tips die het iets gemakkelijker voor u kunnen maken om uw familie en vrienden te vertellen over uw kanker zodat u er samen mee om kunt gaan.

Kies hoeveel u wilt vertellen
Bedenk, voordat u aan iemand vertelt dat u uitgezaaid melanoom heeft, hoeveel u wilt vertellen en welke vragen u wel/niet wilt beantwoorden. Bedenk bijvoorbeeld hoe u het zou vinden als iemand uw behandelkeuze in twijfel trekt. Als er dingen zijn die mensen kunnen zeggen waar u kwaad of gefrustreerd over zou raken, dan bent u er misschien nog niet aan toe om daar met andere mensen over te praten. Stel uw eigen grenzen met betrekking tot wanneer en hoe u over uw kanker wilt en kunt praten. Het belangrijkste is dat u overbrengt dat u behoefte heeft aan steun en aanmoediging.

Het is natuurlijk logisch dat de mensen die het dichtst bij u staan alles willen weten over uw kanker en de behandeling ervan. Maar het kan ook zeer vermoeiend worden om steeds opnieuw hetzelfde verhaal te moeten vertellen. U kunt in plaats daarvan ook wijzen op een website of een betrouwbare informatiebron die u heeft gevonden. Zo kunnen ze zelf meer over uitgezaaid melanoom te weten komen.

Ga moeilijke gesprekken niet uit de weg
Het kan moeilijk zijn om mensen te vertellen dat u uitgezaaid melanoom heeft, vooral als er nog niets te zien is van de ziekte. U voelt zich misschien schuldig over de impact die uw kanker en de behandeling ervan heeft op uw familie en vrienden, en op hun beurt vinden zij het misschien lastig om met u over de kanker te praten. De volgende tips kunnen daarbij helpen:

  • Zorg voor zo min mogelijk afleiding. Zet televisie, mobieltjes en radio uit. Ga er comfortabel bij zitten en zorg ervoor dat u elke persoon waar u mee spreekt ook kunt zien
  • Introduceer het onderwerp geleidelijk en voorzichtig
  • U vindt het misschien gemakkelijker om het mensen te vertellen via de telefoon, in een brief of per e-mail
  • Vraag wat ze al weten – zo hoeft u geen informatie te herhalen
  • Geef informatie in kleine brokjes en controleer regelmatig of ze het nog snappen
  • Maak u niet druk over stiltes. U, of uw familielid of vriend, weet misschien niet altijd meteen iets te zeggen. Houd in plaats daarvan elkaars handen vast, geef een knuffel of vraag wat iemand denkt
  • Bedenk welke punten u duidelijk wilt maken voordat u het gesprek begint en zorg dat u al deze punten bespreekt
  • Verberg uw angsten of gevoelens niet. Informeer mensen over de volledige situatie, inclusief alle onzekerheden over de behandeling en de toekomst. Ze hebben het volledige beeld nodig om te kunnen helpen en voelen zich misschien gekwetst als ze pas later andere belangrijke dingen ontdekken
  • Wees niet bang om hulp te vragen. Als u het aan iemand heeft verteld, kunt u die persoon vragen om het aan anderen te vertellen, met daarbij wat hij/zij dan mag vertellen
  • Vertel mensen hoeveel u van ze houdt en hoe blij u bent met hun steun
  • Met name het moeten vertellen aan kinderen en kleinkinderen kan moeilijk zijn. U zult de informatie moeten aanpassen aan hun mate van begrip en emotionele ontwikkeling
Kies aan wie u het wilt vertellen
Het is voor uw geestelijke gezondheid belangrijk dat u kunt praten over uw gevoelens, uw angsten en plannen voor de toekomst en wat u te wachten staat. Het is prima dat u niet tegen iedereen even open bent, maar het is nu misschien wel het juiste moment om openhartiger te zijn naar enkele dierbaren.

Niet iedereen in uw omgeving zal in staat zijn om een constructief of diepgaand gesprek met u te hebben over uw kanker. Sommige mensen vinden het misschien erg moeilijk om naar u te luisteren als u over uw ziekte praat, terwijl anderen het gevoel hebben dat ze raad moeten geven waar u niet direct op zit te wachten. Naarmate de tijd verstrijkt, wordt het echt steeds belangrijker voor uw emotionele gezondheid en welzijn dat u iemand vindt met wie u goed kunt praten, iemand die naar u luistert en steun biedt wanneer u die nodig heeft.

Laat uw dierbaren helpen
De mensen om u heen willen misschien dingen doen waaruit hun liefde en steun voor u blijkt, en waarmee ze het gevoel krijgen dat ze een verschil maken. Het is belangrijk dat u probeert mensen u te laten helpen. Net als u hebben ze het heel moeilijk met het nieuws van uw diagnose en maken ze zich zorgen over wat de toekomst zal brengen. Ook zij hebben hulp en steun nodig naarmate uw ziekte voortschrijdt, dus let erop dat u mensen niet van u afduwt. U heeft deze mensen straks ook nodig.

Praat met degene die u straks moet verzorgen en probeer af te spreken voor welke specifieke zaken u mogelijk hulp nodig heeft. Op dit moment bent u misschien nog prima in staat om uw leven te leiden zoals u altijd heeft gedaan en heeft u nog geen hulp nodig. Maar in de loop van de tijd wordt uw ziekte erger en zult u uw situatie opnieuw moeten bekijken. Vragen om hulp betekent ook praktische dingen vragen, zoals het gras maaien, boodschappen doen of mensen vragen tijd met u door te brengen om u positief en bezig te houden.

Wees niet bang om van onderwerp te veranderen
Als u er even genoeg van heeft om over uw ziekte of uw gevoelens te praten, laat mensen dit dan weten. Bedank ze voor hun belangstelling en medeleven maar leg uit dat u zich nu op iets anders moet richten. Als u zich niet prettig voelt bij zoveel directheid, kunt u proberen het gesprek naar een ander onderwerp te leiden en iemand een vraag over hem-/haarzelf te stellen.
Leef uw leven zo normaal mogelijk
Blijf de dingen doen die u leuk vindt met de mensen waar u van houdt en moedig vrienden en familie aan om dat ook te doen. Blijf uw leven zoveel mogelijk leiden zoals vóór uw diagnose, want op die manier is het makkelijker om u te richten op andere dingen en eraan te denken dat het leven gewoon doorgaat. Iedereen weet dat kinderen goed gedijen bij regelmaat, maar ook volwassenen kunnen dat geruststellend vinden, vooral in moeilijke tijden. Maar u moet er wel op voorbereid zijn dat dingen uiteindelijk gaan veranderen.

  • Ga moeilijke gesprekken niet uit de weg. Misschien moet u uw behandelteam om meer advies of ondersteuning vragen of misschien moet u een open en realistisch gesprek met uw dierbaren voeren over de toekomst. Dergelijke gesprekken zijn niet gemakkelijk, maar het is wel belangrijk dat ze gevoerd worden
  • Doe niet dapper als u zich niet dapper voelt; het is belangrijk dat u uw ware gevoelens en frustraties laat zien en geen dingen opkropt
  • Onthoud dat er geen goede of slechte manier is om met uw kanker of met andere mensen om te gaan. U en uw dierbaren doen alles wat in uw vermogen ligt en soms betekent dit dat u gaandeweg moet improviseren
Help kinderen te begrijpen
Als u tieners of kleine kinderen in uw gezin heeft, is het begrijpelijk dat u piekert over hoe ze zullen reageren als ze horen dat uw melanoom is uitgezaaid. Leeftijd en bevattingsvermogen zijn belangrijke overwegingen wanneer u bedenkt hoeveel u een kind over uw diagnose vertelt. Maar elk kind is anders en u weet zelf het beste hoeveel hij/zij zal begrijpen. Over het algemeen hebben jongere kinderen (tot 8 jaar) niet veel informatie nodig, terwijl oudere kinderen wel meer informatie nodig hebben en die ook willen krijgen.

Alle kinderen kunnen dezelfde basisinformatie krijgen:

  • De naam van de kanker, dus uitgezaaid melanoom (uitgezaaide huidkanker)
  • Het deel van het lichaam waar de kanker zit
  • Hoe de kanker wordt behandeld
  • Wat zij daarvan zullen merken

Jonge kinderen kan worden verteld dat het lichaam bestaat uit een heleboel verschillende kleine deeltjes die cellen heten. En dat sommige van deze cellen niet goed werken bij iemand die kanker heeft. Probeer duidelijk te maken dat sommige van deze ‘kapotte’ cellen zijn gaan groeien in uw lichaam, dat u daar ziek van wordt en dat de behandeling die u krijgt bedoeld is om de groei van die kapotte cellen af te remmen.

Als u besluit om uw kind te vertellen dat u kanker heeft, zorg dan dat u dat op een rustige plek doet waar geen andere kinderen en afleidingen zijn. Wees bereid om vragen te beantwoorden en laat hem/haar weten dat ze altijd bij u mogen komen als ze later meer vragen hebben. Kinderen geven zichzelf soms de schuld van situaties, dus stel ze gerust en vertel ze dat uw ziekte niet is veroorzaakt door iets wat hij/zij of iemand anders heeft gedaan. Vertel ook dat uw ziekte niet besmettelijk is, dus dat ze niet bang hoeven te zijn om het van u te krijgen en dat ze gewoon kunnen doorgaan met knuffelen en kusjes geven zoals ze altijd hebben gedaan.

Meer hierover kunt u lezen op kanker.nl

U verlaat de website

U staat op het punt Melanoominfo.nl te verlaten. Vanaf dit moment is Roche niet meer verantwoordelijk voor de geleverde content.